Hoe zombies leven uit een tekst zuigen

Hoe schrijf je een toegankelijke tekst over complexe zaken?
Daar heb ik een online lunchworkshop over gemaakt.

Mijn onderwerp is niet per definitie spannend. De titel wel.

Zombies in teksten zijn zelfstandige naamwoorden die het lichaam van een werkwoord hebben gepikt. Zie je ze voor je? Hoe ze zonder onderwerp door een tekst schuifelen en het leven eruit zuigen.

Bij de interpretatie van verschillen in prestaties tussen landen moet bedacht worden dat de sociale en geografische situatie tussen sommige landen verschillend is.

Ben je daar nog?

Een verhaal moet léven. Ook als het om een moeilijk onderwerp gaat. Ook als het voor alleen intelligente en deskundige lezers is. Dat zijn namelijk net mensen.

Controle van begripsmatigheid werd toegepast als uitsluitingscriterium, is een dode zin. Lezers haken af. Dezelfde zin levend: Mensen die de instructie niet begrepen, lieten we niet meedoen. Nu begrijpt iedereen wat je wil zeggen.

Een levende tekst bevat:

1. werkwoorden en geen zombiesubstantieven

2. persoonlijke voornaamwoorden (ik, mij, jij, u)

3. zo min mogelijk passieve zinnen.

Ontvang de whitepaper via e-mail