Metris. Communicatie in bedrijf.
Fransien RooversFransien Roovers op dinsdag 13 oktober 2015

De beste aanpak voor beleid schrijven

Schrijven is een complexe taak. Als je dan ook nog beleid moet schrijven, wordt het nóg wat lastiger. Het schrijfproces bestaat namelijk uit vele deeltaken.
Je moet eerst je opdracht verkennen, vervolgens ga je informatie verzamelen, selecteren en ordenen.
Je bedenkt of kiest een structuur voor je tekst.
Je formuleert je zinnen en tot slot moet je je eigen tekst nog redigeren of mischien laat je die wel door een ander nakijken.

Niet iedere schrijver volgt de taken, zoals hierboven beschreven in die volgorde uit. Ik in mijn trainingen zie grofweg twee soorten schrijvers: denkers en doeners.

Denkers gaat pas formuleren als ze hun ideeën helder voor ogen hebben en een structuur hebben bedacht. Als ze gaan formuleren, hoeven ze niet meer over de inhoud van de tekst na te denken, hooguit over enkele details. De denkers volgen de deeltaken in het schrijfproces dus uit in de volgorde zoals ik in de eerste alinea beschreef.

Doeners daarentegen beginnen onmiddellijk te schrijven. Ze beginnen ergens, krassen de eerste zin weer door, proberen het opnieuw. Ze besluiten al schrijvend welke informatie ze wel of niet opnemen en in welke volgorde. Ze voeren wel alle taken van het schrijfproces uit, maar in een andere volgorde. Tussen deze twee uitersten bestaan natuurlijk varianten. Je bent bijna nooit een uitgesproken denker of doener.

Wat voor soort schrijver iemand is, hangt ook af van de beleidsnota. Bij tekst over onbekend beleidsonderwerp zal de schrijver eerst ruim de tijd nemen om het onderwerp te verkennen, alvorens de argumenten op een rijtje te zetten en ten slotte te gaan schrijven.

Tip voor zowel doeners als denkers
Wat niet werkt, is alleen maar voor de vuist weg schrijven. Dat leidt tot teksten die volgens de schrijver geweldig duidelijk zijn, maar waar de lezer in verdwaalt. En alleen denken kan zó belemmerend werken, dat er nooit een tekst op papier komt.

Zowel de aanpak van de doener als de aanpak van de denker heeft voor- en nadelen. De 'beste methode' bestaat niet. Maar mensen die wel eens vastlopen bij het schrijven, hebben vaak baat bij de eerste aanpak van de denker, omdat deze erg gestructureerd is: het is als het ware een routebeschrijving die tot het eindpunt, de beleidstekst, leidt.

Meer weten over dit onderwerp? Volg de gratis minicursus Overtuigen met je beleid of bekijk informatie over de cursus Beleid maken, beleid schrijven.

 

Meer artikelen